| home | herplaatst | de regels | reacties | allergie | contact | sponsors | links |
 
 

 

Brits Kortharen Medea en Anansi

 

Op1 augustus jl overleed onze laatste brits korthaar poes Catootje. Heel vedrietig. We hadden er 6! Mijn man en ik hadden een beetje afgesproken, dat we voorlopig geen poezen meer zouden nemen. Dit ook ivm vakanties en ook is hij allergisch geworden. Maar ik had al 35 jaar poezen om me heen, ook met mijn eerste man die overleden is. Toen Frits, mijn tweede man hier kwam wonen, waren er dus ook 6 poezen. Dat was wennen, maar later werd hij er ook echt gek mee. Maar goed, even geen poezen maar al na een paar dagen werd ik heel down, geen poezen, geen haren, geen kattebakken geen beweging. Magda een vriendin tipte mij al heel gauw over de herplaatsing van Medea en Anansi, moeder en dochter. Voorzichtig liet ik het aan Frits zien, maar hij reageerde niet. maar later na al mijn tranen zei hij opeens " ok ga ze maar halen".
Dus ik heb snel Anja gebeld van Felikat Herplaatsing en daarna Lia in Assen die voor de poezen zorgde. Wat was nou het geval, Meta het vrouwtje van de poezen was in juni overleden en Lia, haar vriendin/buurvrouw had haar beloofd voor de poezen te zorgen. Zij en haar man raakten erg gehecht aan de dames maar samen toch besloten ze te herplaatsen. Een heel moeilijk iets, maar voor die lieve mensen de beste oplossing.
Lia schrok in eerste instantie van mijn telefoontje en besefte dat het toch ging gebeuren.
Op zondag 18 aug zijn wij naar Assen gereden, best heel zenuwachtig. Daar troffen we de net zo gespannen Lia, zij wist ook niet wat ze moest verwachten, gelukkig steunde haar man haar.
De klik was er eigenlijk meteen. En na een lekkere kop koffie en de nodige poezenspullen reden we met de dames op de achterbank naar Deventer, een toch verdrietige Lia en man achterlatend.
De poezen waren rustig en eenmaal "thuis" kropen ze gelijk onder de bank, "hellup" Anansi (Annie, vernoemd naar mijn net overleden lievelings tante) kwam al heel gauw tevoorschijn, Medea (Meta, vernoemd naar haar overleden vrouwtje) deed er wat langer over, maar veel sneller en beter dan verwacht.
We zijn nu bijna 2 weken verder en de dames zijn al aardig gewend....... Ze slapen zelfs al bij ons aan het voeteneind, liggen lekker relaxed in de vensterbank in hun eigen mandje. Gaan ook al naar buiten in ons afgesloten tuintje met ons in de buurt, heel fijn 's avonds motjes vangen. Al met al een successtory!!!!!!

Wij zijn heel gelukkig met het nwe spul en hopen dat Lia en Hans er ook gauw aan zullen wennen. Natuurlijk zijn ze hier altijd welkom. Voorlopig stuur ik ze foto's en verhaaltjes en we bellen.

Vr gr Herma en Frits Krug Deventer