| home | herplaatst | de regels | reacties | allergie | contact | sponsors | links |
 
 

 

Brits Korthaar Cinder

 

Tja, hoe begin je zo'n verhaal. Toen onze eerste poes Moutje een paar jaar geleden spontaan kwam aanlopen in onze tuin was onze dochter meteen verkocht. De rest van de familie had geen ervaring met katten, sterker nog, we waren, om eerlijk te zijn, zelfs geen kattenliefhebbers. Moutje bleef echter steeds terugkomen maar het was duidelijk dat hij geen vertrouwen had in mensen (waarschijnlijk slechte ervaringen), alleen onze dochter was vertrouwd met hem. Het duurde dan ook bijna een jaar voordat het vertrouwen groot genoeg was en Moutje besloot om bij ons te komen wonen. Hier hebben wij geen moment spijt van gehad, wat een geweldige poes, ondanks dat hij al snel heel erg ziek werd. Moutje heeft ca. 2 jaar bij ons gewoond maar zienderogen ging hij achteruit totdat het uiteindelijk een lijdensweg ging worden. Toen we afscheid moesten nemen was het verdriet dan ook onvoorstelbaar groot.


* Moutje, in betere tijden, wat kan zo'n poes niet al teweeg brengen.

 

We wisten eigenlijk vrijwel direct dat er een nieuwe poes moest komen, we waren inmiddels namelijk besmet met het kattenvirus. Het was ook duidelijk dat het een oudere poes moest zijn, geen kitten, daar hadden wij de tijd niet voor. Door alles wat we gelezen en geleerd hadden van Moutje wisten wij ook dat het bij voorkeur een Britse Korthaar kat moest zijn. Al snel kwamen daarom terecht op de Internet site van de vereniging van Britse Korthaar katten in Nederland. Daar stond vervolgens een link naar de site voor het herplaatsen van raskatten.
Daar stond ze dan, een mooie Britse Korthaar dame namens Cinder. De dochter was opnieuw snel verkocht, dus maar gauw bellen met Anja, je wist immers maar nooit misschien was het al te laat. Nadat wij ons verhaal hadden gedaan kregen wij het telefoonnummer van de eigenaar van Cinder, opnieuw snel bellen of ze nog beschikbaar was, geen gras over laten groeien riep mijn dochter.
Na een goed telefoongesprek werden al snel e-mails, foto's en uiteindelijk adresgegevens uitgewisseld. Direct een afspraak gemaakt voor de eerste beste zaterdag.

Onze eerste kennismaking met Cinder was voor ons liefde op de eerste blik. Voor Cinder was dit duidelijk anders, even de kat uit de boom kijken wie wij nu waren. Na een autorit van ca. 2uur arriveerden wij, samen met Cinder, thuis. Haar eerste kennismaking met haar nieuwe huis was werkelijk een dollemans rit, overal moest zij op springen, in klimmen en in kruipen. Net alsof zij alles even moest opmeten/verkennen, dus snel maar wat spulletjes aan de kant zetten zodat zij rustig haar gang kon gaan. De kattenbak was direct prima, kop erin en ja hoor, goedgekeurd. Krabpaal was ook prima, vooral dat balletje aan de bovenkant was geweldig om mee te spelen, vervolgens richting voer/drinkbak, zag er goed uit, maar er was duidelijk nog geen vertrouwen, je weet maar nooit met eten. Uiteindelijk de rest van de dag in een hoek gezeten achter de gordijnen van zo, hier ben ik veilig en zien jullie mij lekker niet.


* Cinder op een van haar favoriete plekjes, helemaal uitgeteld.

Van zaterdag op zondag nacht om 04.00 uur maar eens even gecontroleerd hoe het met haar ging. Het hele huis afgezocht maar Cinder was spoorloos, dat kon toch niet waar zijn. Uiteindelijk lag ze op een eetkamerstoel die onder de tafel geschoven was. Ze had mij natuurlijk al lang gezien, maar gaf geen krimp. In de loop van de zondag kwam ze steeds vaker ons gezelschap opzoeken om te spelen of gekriebeld te worden. Gedurende de week kwam er steeds meer vertrouwen en durfde ze steeds meer. Het eten werd ook goedgekeurd en nu, een weekje later kunnen we stellen dat ze het hier geweldig naar haar zin heeft. Soms komt ze voor aandacht of om te spelen en als ze geen zin heeft trekt ze zich terug op een van haar favoriete plaatsjes, dan wil ze met rust gelaten worden.
Samengevat: wat een geweldige poes, nu maar hopen dat we er nog lang plezier van mogen hebben.

Het is mooi dat er nog vrijwilligers bestaan zoals Anja die alles in het werk stellen om zulke prachtpoezen te herplaatsen. De vorige eigenaar van Cinder moest helaas een keuze maken die hij liever nooit gemaakt had maar die duidelijk in het belang van Cinder en hun andere poes was. Ze zullen haar niet snel vergeten maar troosten zich in het feit dat ze weten dat zij ergens goed terecht gekomen is, dat helpt al zullen ze nog lang verdrietig zijn. Wij zijn er in ieder geval heel erg blij mee en houden jullie op de hoogte hoe het verder met haar gaat !!!!

Ed, Jeroen, DaniŽlle en niet te vergeten Cinder